افسونگر.

افسونگر

 

دستگاه : شور (آواز دشتي)

خواننده: امين الله رشيدي

 

ترانه سرا: ..................

 

آهنگساز: ....................

 

 

نيمه شب از كوي او  كردم گذاري

 

هر كناري ديدم از او يادگاري

 

خاطرات روزگاران جواني

 

زخم دل پيرانه زد از نو شراري

 

غصه بر، دفتر دل نام او مي نگارد

 

هر زمان يادگاري ياد او تازه دارد

 

گر چه هجرش داده

 

همچو گل بر بادم

 

خاطرات عشقش

 

كي رود از يادم

 

آزرده چو مرغ سحرم

 

آغشته به خون بال و پرم

 

افتاده در اين كنج قفس

 

از مرغ سحر خسته ترم

 

از دانه به ؟؟؟؟ برخيزم

 

بنشين كه من از جان برخيزم

 

چون ناله مرا باشد به جگر داغ ؟؟؟؟؟ اي جان

 

جان ميرود و  از جان نرود نقش ؟؟؟؟؟؟ جان

 

نيمه شب از كوي او  كردم گذاري

 

هر كناري ديدم از او يادگاري

 

خاطرات روزگاران جواني

 

زخم دل پيرانه زد از نو شراري

 

غصه بر، دفتر دل نام او مي نگارد

 

هر زمان يادگاري ياد او تازه دارد

 

گر چه هجرش داده

 

همچو گل بر بادم

 

خاطرات عشقش

 

كي رود از يادم

کوهستان؟ (متن)

 

من عشقم.

من عشقم

 

دستگاه : چهارگاه

خواننده: امين الله رشيدي

 

ترانه سرا: ..................

 

آهنگساز: ....................

 

 

من، جان ها، سوزم، از غم

عشقم، عشقم، عشقم

به جان پروانه زدم، منم که آتش زده ام، نه شمع سوزان

ز سوز من، شمع وفا، بسوزد و بزم شما، کند فروزان

فروغ جان هنرم، ز باده گیرنده ترم

منم که داری شررم، بر جا

منم که با فتنه گری، زدم در آن بی خبری، به قلب مجنون شرری، سوزان

بیستون تا که ز جا، برکند تیشه ی فرهاد

کردم از راه وفا، عاشقی پیشه ی فرهاد

تا کنم افزون، محنت مجنون، درس محبت من دادم به لیلا

مایه ی آهم، راه گناهم، جلوه گه من باشد قلب شیدا

جان ها، سوزند، از غم

عشقم، عشقم، عشقم

اگر مایه ی دردم، فزاینده ی شورم

به جان روشنی و شعله دهد، گرمی و نورم

ندارد به خدا بی من، جهان لطف و صفایی

نخیزد ز دلی هرگز، دگر شور و نوایی

به جان پروانه زدم، منم که آتش زده ام، نه شمع سوزان

ز سوز من، شمع وفا، بسوزد و بزم شما، کند فروزان

فروغ جان هنرم، ز باده گیرنده ترم

منم که داری شررم، بر جا

منم که با فتنه گری، زدم در آن بی خبری، به قلب مجنون شرری، سوزان

بیستون تا که ز جا، برکند تیشه ی فرهاد

کردم از راه وفا، عاشقی پیشه ی فرهاد

تا کنم افزون، محنت مجنون، درس محبت من دادم به لیلا

مایه ی آهم، راه گناهم، جلوه گه من باشد قلب شیدا

جان ها، سوزند، از غم

عشقم، عشقم، عشقم

عطر گیسو.

عطر گيسو

 

دستگاه : ماهور

خواننده: امين الله رشيدي

 

ترانه سرا: ..................

 

آهنگساز: ....................

 

 

رسد عطر گیسوانت چو نسیم اگر به کویم
شکفد به گلشن دل گل عشق و ارزویم

به فروغ مهر شود روشن این شب جدایی
اگر ای مه فسونگر نگهی کنی به سویم

سرشک شوقم به دامان ریزد
نوای عشق از دل و جان خیزد

سرشک شوقم به دامان ریزد
نوای عشق از دل و جان خیزد

تو همان بلای جانی که دل مرا شکسته
تو غم مرا ندانی که به جان من نشسته

تو بیا تو بیا که دو چشم من نخفته
دل من دل من زغمت به خدا نرسته

سرشک شوقم به دامان ریزد
نوای عشق از دل و جان خیزد

دل ما نمی نوازی به نگاه چاره سازی
به پیام آشنایی به کلام دلنوازی

نرسد پیام مهری به لب نوش توام
نکنی زمن تو یادی که فراموش توام

چه شود چونان نسیم سحری
به من و کلبه من گذری
تاریکی غم از دل ببری
تاریکی غم از دل ببری

تو همان بلای جانی که دل مرا شکسته
تو غم مرا ندانی که به جان من نشسته

تو بیا تو بیا که دو چشم من نخفته
دل من زغمت به خدا دمی نرسته

سرشک شوقم به دامان ریزد
نوای عشق از دل و جان خیزد

دل ما نمی نوازی به نگاه چاره سازی
به پیام آشنایی به کلام دلنوازی

نرسد پیام مهری به لب نوش توام
نکنی زمن تو یادی که فراموش توام

چه شود چونان نسیم سحری
به من و کلبه من گذری
تاریکی غم از دل ببری
تاریکی غم از دل ببری

افسانه.

افسانه

دستگاه : همايون (آواز بيات اصفهان)

خواننده: امين الله رشيدي

 

ترانه سرا: ..................

 

آهنگساز: ....................

 

شیدای زمانم
رسوای جهانم
بی دلبر و بی دل
بی نام و نشانم
دامن مکش از من
بنشین که نه شاید
آن دل که سپردم
دیگر بستانم

آه ... آه
افسونگری ای افسانه من
افسانه دل دیوانه من
شوری و نویدی
در تیرگی شبهای سیه
ای روشنی کاشانه من
چون نور امیدی

در تیرگی شبهای سیه
ای روشنی کاشانه من
چون نور امیدی

شیدای زمانم
رسوای جهانم
بی دلبر و بی دل
بی نام و نشانم

دامن مکش از من
بنشین که نه شاید
آن دل که سپردم
دیگر بستانم

شمع ام که به جان  می سوزم

تا محفل دل افروزم
افسانه منم    افسانه عشقم

حال دل خود می دانم
گر لب ز سخن می دوزم
دیوانه منم دیوانه عشقم

پروا از غمها نکنم
پروانه ام و پروا نکنم
از آتش سوزان
من خود سر تا پا شررم
آتش کم زن بر بال و پرم
ای شمع فروزان

من خود سر تا پا شررم
آتش کم زن بر بال و پرم
ای شمع فروزان

شیدای زمانم
رسوای جهانم
بی دلبر و بی دل
بی نام و نشانم
دامن مکش از من
بنشین که نه شاید
آن دل که سپردم
دیگر بستانم

آوای نکیسا؟ (متن)

زین رنج جانسوز؟ (متن)

دل رمیده؟ (متن)

سپیده.

سپيده

 

دستگاه : همايون (آواز بيات اصفهان)

خواننده: امين الله رشيدي

 

ترانه سرا: ..................

 

آهنگساز: ....................

 

 

می داد مهی آوا
مستانه به جمع ما
که ای بی خبر ها
خیزید گل افشانید
آوای طرب خوانید
در رهگذرها
آمد بخت رمیده
دلها رمیده

بر دامن افق نشسته سپیده
ای زهره نوایی
از آن چنگ فریبا
صد راز بیان کن
تو از عالم بالا
امشب تو ای زهره بیا
از رخت شام مرا
چون سحر کن
یک دم به اقصا نگری
همچو مرغ سحری
نغمه سحر کن
دنیا دنیا
تو عشق و امیدی
دل را دل را
شوری و نویدی
آمد بخت رمیده
دلها رمیده

بر دامن افق نشسته سپیده
ای زهره نوایی
از آن چنگ فریبا
صد راز بیان کن
تو از عالم بالا
امشب تو ای زهره بیا
از رخت شام مرا
چون سحر کن
یک دم به اقصا نگری
همچو مرغ سحری
نغمه سحر کن
دنیا دنیا
تو عشق و امیدی
دل را دل را
شوری و نویدی
می داد مهی آوا
مستانه به جمع ما
که ای بی خبر ها
خیزید گل افشانید
آوای طرب خوانید
در رهگذرها

چشم به راه.

چشم به راه

دستگاه : شور (آواز دشتي)

خواننده: امين الله رشيدي

 

ترانه سرا: ..................

 

آهنگساز: ....................

 

 

شد نغمه خوان مرغ سحر
چشمان من مانده به در
قلبم گواهی میدهد
که او نمی آید دگر

ای دل کجا رفته،    چرا رفته
ز من راز خود نهفته

شب تا سحر یک دم،   ز دست غم
دگر چشم من نخفته

تا نوای مرغ سحر برخیزد
جام صبرم ریزد
طاقت از جان من گریزد

به نامهء او گوهر افشانم
صد ره آنرا خوانم
درد و غم با دلم ستیزد

به آن امیدم که از در آید
به خنده لب بگشاید
تا شاید
عقده ها گشاید

روی مه، بنماید
تا غمم سر آید

کاش گل من خنده زنان
آنکه بود مونس جان
آید و دل گردد شاد و بیتاب
روشنی بخشد بر من چو مهتاب

به آن امیدم که از در آید
به خنده لب بگشاید
تا شاید
عقده ها گشاید

روی مه بنماید
تا غمم سر آید

شد نغمه خوان مرغ سحر
چشمان من مانده به در
قلبم گواهی میدهد
که او نمی آید دگر

ای دل کجا رفته،    چرا رفته
ز من راز خود نهفته
شب تا سحر یک دم،  ز دست غم
دگر چشم من نخفته