هنرکده ساز و آواز

Free

آزاد 

 

What goes through your mind

در ذهنت چه فکری می گذرد؟

 

As you sit there looking at me

وقتی آنجا می نشینی و مرا نگاه می کنی

 

Well I can tell from your looks

خب من می توانم از روی نگاهت بگویم

 

That you think I’m so oppressed

تو فکر می کنی که من اسیرم

 

 

But I don’t need for you to liberate me

اما من نیازی ندارم که تو مرا آزاد کنی

 

My head is not bare

سرم برهنه نیست

 

And you can’t see my covered hair

و تو نمی توانی موهایی را که پوشانده ام ببینی

 

So you sit there and you stare

خب آنجا می نشینی و به من خیره می شوی

 

And you judge me with your glare

و با نگاه خیره ات در موردم قضاوت می کنی

 

You’re sure I’m in despair

یقین داری که من ناامیدم

 

But are you not aware

اما تو نی دانی

 

Under this scarf that I wear

زیر این روسری که می پوشم

 

I have feelings, and I do care

احساساتی دارم که به آن ها توجه می کنم

 

CHORUS:

گروه کر:

So don’t you see? That I’m truly free

خب نمی بینی که من آزادم

 

This piece of scarf on me

این روسری روی سرم را

 

I wear so proudly

بسیار با افتخار می پوشم

 

To preserve my dignity... My modesty,My integrity

تا شان مرا،حیای مرا و کمال مرا حفظ کند

 

So don’t judge me

پس این گونه در موردم قضاوت نکن

 

Open your eyes and see...

چشمانت را باز کن و ببین

 

“Why can’t you just accept me?” she says

او میگوید:چرا نمی توانی مرا قبول کنی؟

 

“Why can’t I just be me?” she says

او می گوید:چرا نمی توانم خودم باشم؟

 

Time and time again You speak of democracy

بارها در مورد دموکراسی ادعا می کنی

 

Yet you rob me of my liberty

در حالی که تو آزادی مرا غارت می کنی

All I want is equality

تنها چیزی که می خواهم برابریست

 

Why can’t you just let me be free?

چرا اجازه نمی دهی که آزاد باشم؟

 

For you I sing this song

برای تو این ترانه را سرودم

 

 

My sister, may you always be strong

خواهرم سعی کن همیشه قوی باشی

 

From you I’ve learnt so much

از تو چیزهای زیادی آموختم

 

How you suffer so much

با اینکه رنج زیادی می کشی

 

Yet you forgive those who laugh at you

ولی آن هایی را که به تو می خندند را میبخشی

 

You walk with no fear

بدون هیچ ترسی می گذری

 

Through the insults you hear

از میان توهین هایی که می شنوی

 

Your wish so sincere

خواست تو چنان خالصانه است که

 

That they’d understand you

بالاخره آن ها تو را درک خواهند کرد

 

But before you walk away This time you turn and say:

اما این بار قبل از اینکه (از میان توهین ها) عبورکنی برگرد و بگو

 

But don’t you see? That I’m truly free

آیا نمی بینید که من واقعا آزادم

 

This piece of scarf on me I wear so proudly

این روسری روی سرم را بسیار با افتخار می پوشم

 

To preserve my dignity, My modesty,My integrity

تا شان مرا،حیای مرا و کمال مرا حفظ کند

 

So let me be

پس به من اجازه بدهید که اینگونه باشم

 

She says with a smile I’m the one who’s free

او با لبخندی می گوید:من یکی از آن هایی هستم که آزادند