هنرکده ساز و آواز

شد زندگاني زندان من

درياي اشك چشمان من

اي عمر شيرين از تو سيرم

بگذر از من تا بميرم

آخر ديدم با چشم دل، زندگي دام فريب است

ما را زين دام جز درد و رنج، كي قسمت است و نصيب است

ديگر ما را كي در اين دام، بيش از اين صبر و شكيب است

تا من هستم افسرده دل، روز شادي رقيب است

من افسرده‌ام

من آزرده‌ام

از زندگاني

خود تو مي‌داني

(در جواني)(2)

مي‌دانم مي‌داني دل آزرده منم

جام زهر از كفت خورده منم

دلداده دل افسرده منم